.
۸ چیز کھ ویروس کرونا باید بھ مسیحیان یاد بدھد
امروز صبح در ناپل سومین شھر بزرگ ایتالیا کھ در قرنطینھ است از خواب بیدار شدم. تجمعات عمومی مانند حضور در کلیساھا ممنوع شده است. مراسم ھای عروسی، خاکسپاری و غسل تعمید لغو شده است. مدارس، سینماھا، موزهھا، باشگاهھای ورزشی، ھمگی تعطیل شده است. من و ھمسرم تازه از گاه مواد غذایی برگشتھایم، کاری کھ دو ساعت بھ خاطر صفھای طولانی تسویھ حساب طول کشید. در حال حاضر، ایتالیا بیشترین تعداد مبتلای گزارش شده بھ ویروس کرونا را در خارج از چین دارد و تعداد آن بھ ۹۱۷۲ مورد ابتلا و ۴۶۳ فوت رسیده است. بھ ھمین دلیل بھ ۶۰ میلیون نفر اعلام شده است بجز موارد ضروری، در خانھ بمانند.
در مقابل چنین بحرانی ما مسیحیان باید چگونھ پاسخ بدھیم؟ پاسخ ما این است، با ایمان، نھ با ترس. باید بھ چشمان این طوفان بلا نگاه کنیم و بپرسیم :"خداوندا با این بلا میخواھی چھ چیزی را بھ ما تعلیم بدھی؟ خداوندا در جستجوی چھ تغییری در ما ھستی؟
اینجا بھ ۸ نکتھ اشاره می کنیم کھ ترس از ویروس کرونا بھ ما تعلیم میدھد و دوباره بھ ما یادآوری میکند.
۱ . شکنندگی انسان
این بحران جھانی بھ ما یادآوری میکند کھ ما انسانھا چقدر ضعیف ھستیم. ھنگام نوشتن این متن تعداد ۹۱۷۲ مورد ابتلا بھ ویروس کرونا در سراسر جھان گزارش شده است کھ منجر بھ فوت ۳۲۸۷ نفر شده است. ما تمام تلاشمان را میکنیم تا مانع شیوع این ویروس شویم. من بھ سھم خودم اطمینان دارم کھ در نھایت، موفق بھ مھار آن خواھیم شد. حال فرض کنید ویروسی مھاجمتر و مسریتر از ویروس کرونا وجود دارد. آیا در مواجھ با این تھدید میتوانیم مانع انقراض نسل بشر بھعنوان یک گونھ بشویًم؟ واضح است کھ پاسخ منفی است. فراموشی آسان است، اما انسانھا ضعیف و شکننده ھستند. سرودھای مزامیر کاملا مصداق این حقیقت است، "عمر آدمی ھمچون علف صحراست، مانند گل وحشی شکوفھ میزند، وقتی باد بر آن میوزد، از بین میرود و اثری از او باقی نمیماند" )مزامیر۱۶-۱۵:۱۰۳(. شاید این شکنندگی میخواھد بھ ما بیاموزد یا یادآوری کند کھ زندگی بر روی زمین تضمینی ندارد "بھ ما تعلیم بده تا بدانیم دوران عمر ما چقدر کوتاه است، شاید عاقل شویم" )مزامیر، ۲۱:۹۰(.
۲. برابری ما
این ویروس بھ مرزھای قومی یا ملی احترام نمیگذارد. این ویروس یک ویروس چینی نیست، بلکھ ویروس ما است. افغانستان، بلژیک، کامبوج، دانمارک، فرانسھ، آمریکا و ۷۷ کشور دیگر بھ ویروس کرونا آلوده شدهاند. ما ھمھ اعضای خانوادۀ بزرگ انسانی ھستیم کھ بھ صورت خداوند آفریده شدهایم )پیدایش۱۷:۱(. رنگ پوست، زبان، لھجھ، و فرھنگِ ما برای این ویروس مسری تفاوت ندارد.
از دید دنیا ما با ھم تفاوت داریم، اما از دید ویروس ھمۀ ما برابر ھستیم پاسخ ما برای رنجِ از دست دادن کسی کھ دوستش داریم این است کھ ما برابر، ضعیف و بیپاسخ ھستیم. ۳. از دست دادن کنترل ما

ھمۀ ما دوست داریم بر خودمان مسلط باشیم، خود را ناخدای تقدیر و ارباب سرنوشت خود میدانیم. واقعیت این است کھ امروز بیش از ھر دورۀ دیگری میتوانیم بر بخشھای مختلفی از زندگیمان کنترل داشتھ باشیم. میتوانیم از راه دور دما و امنیت خانۀمان را تنظیم کنیم، با کلیک کردن بر روی یک نرم افزار میتوانیم بھ اکناف جھان پول انتقال دھیم و حتی میتوانیم با آموزش و دارو بدنمان را کنترل کنیم. اما شاید این احساس کنترل یک توھم باشد، شاید حبابی است کھ ویروس کرونا آن را ترکانده است تا بھ ما نشان بدھد کھ ما واقعاً دارای کنترل نیستیم.
اکنون، اینجا در ایتالیا مسئولان تلاش میکنند، با بستن، بازکردن و دوباره بست ِن مدارس بچھھای ما، شیوع این ویروس را کنترل کنند. آیا آنھا شرایط را تحت کنترل دارند؟ ما خودمان چطور؟ مجھز بھ اسپریھای ضدعفونی کننده تلاش میکنیم خطر ابتلا را کاھش دھیم. در این مورد ھیچ مشکلی وجود ندارد، اما آیا ما شرایط را کنترل میکنیم؟ بھ سختی.
۴. درد مشترک محرومیت
چند روز قبل یکی از اعضای کلیسای ما بھ شمال ایتالیا سفر کرده بود. ھنگام بازگشت بھ ناپل، با اینکھ بھ مناطق خطر نزدیک نشده بود و ھیچ نشانھای از ابتلا بھ ویروس کرونا نداشت، از ضیافت شام با ھمکاران خود محروم شده بود. بدیھی است کھ این فاصلھ گرفتن، بھ او آسیب زده بود. اخیراً مالک ۵۵ سالۀ یک رستوران در مرکز ناپل قرنطینھ شده است. با اینکھ آزمایش 19-COVID او مثبت اعلام شده بود، بھ او گفتھ بودند کھ از نظر جسمانی حال نسبتاً خوبی دارد، اما او از واکنش بسیاری از ھمسایھھا ناراحت بود. در واقع چیزی کھ بیش از ابتلا بھ 19-COVID قلب او را شکستھ بود، برخورد مردم با او و خانوادهاش بود )2020 ,2 ,II Matino News paper, March(.
محرومیت و منزوی شدن خیلی ساده نیست. زیرا انسان آفریده شده است تا در اجتماع زندگی کند. اما امروزه بسیاری از مردم باید با انزوا کنار بیایند. این تجربھای است کھ جامعۀ جذامیھای دوران عیسی بھ خوبی میشناخت. در آن دوران جذامیھا مجبور بودند تنھا زندگی کنند و اگر بھ خیابان میآمدند با فردیادھای "نجس، نجس" مردم مواجھ میشدند )لاویان ۴۵:۱۳(.
۵. تفاوت بین ترس و ایمان
واکنش شما بھ این بحران چگونھ است؟ خیلی راحت میتوانید بھ این بیماری مبتلا شوید. دیدن ویروس کرونا در ھمھ جا آسان است: روی صفحھ کلید رایانۀمان، در ھوایی کھ نفس میکشیم، در تماسھای فیزیکی و در ھر گوشھ و کناری منتظر آلودن کردن ما ھستند. آیا مضطرب ھستیم؟
شاید این بحران برای ما یک چالش باشد تا واکنشی متفاوت داشتھ باشیم. واکنشی توأم با ایمان نھ با ترس. نھ ایمان بھ ستارگان، یا ایمان بھ خدایی ناشاختھ؛ بلکھ ایمان بھ عیسی مسیح، شبان نیکویی کھ قیامت و حیات است.
یقیناً فقط عیسی است کھ این شرایط را کنترل میکند؛ یقیناً فقط عیسی میتواند در این طوفان ما را ھدایت کند. او ما را بھ اعتماد و باور فرا میخواند تا ایمان داشتھ باشیم و نترسیم.
۶. نیاز ما بھ خداوند و دعا
در بحبوحۀ این بحران جھانی، ما بھ عنوان یک فرد چھ کاری میتوانیم انجام بدھیم؟ اغل ِب ما احساس میکنیم بسیار کوچک و بیاھمیت ھستیم.
اما ما ھم می توانیم کاری انجام بدھیم. میتوانیم پدر آسمانیمان را صدا بزنیم. برای مسئولانی کھ کشور و شھرھایمان را اداره میکنند، دعا کنیم، برای گروهھای پزشکی کھ مشغول درمان بیماران ھستند، دعا کنیم. برای مردان، ن و بچھھایی کھ مبتلا شدهاند، دعا کنیم، برای افرادی کھ میترسند خانھھایشان را ترک کنند، دعا کنیم، برای مردم مناطق آلوده دعا کنیم، برای مردمی کھ بیماری دیگری دارند، دعا کنیم، برای سالمندان دعا کنیم. دعا بھ خداوند، ما را حمایت میکند و از ما حفاظت میکند. دعا کنیم تا او بر ما رحم کند.
برای بازگشت خداوند عیسی دعا کنیم تا ما را بھ آفرینش جدید کھ برایمان در نظر گرفتھ ببرد، جایی بدون اشک، بدون عزا، بدون گریھ و بدن درد )مکاشفھ ۴:۲۱(.
۷. بیھوده بودن بخش زیادی از زندگی ما
واعظ میگوید: "بیھودگی است"، بیھودگی است، ھمھ چیز بیھوده است )جامعھ ۲:۱(. خیلی ساده در میانۀ ُجنو ِن زندگی، دورنمای زندگی را از دست میدھیم.زندگی ما پر از افراد، برنامھھا، کارھا، فھرس ِت آرزوھا، خانھھا و تعطیلات است و ما ھمواره تلاش میکنیم اھم را از مھم تشخیص بدھیم.
شاید این بحران میخواھد بھ ما نشان دھد در زندگی بھ چھ چیزی دل بستھایم، شاید می خواھد بھ ما کمک کند تشخیص بدھیم چھ چیزی با معنا است و چھ چیزی معنا ندارد. کدام مھمتر است، لیگ برتر یا آشپزخانۀ جدید. شاید ھم میخواھد بھ ما بیاموزد کھ پستھای اینستاگرام برای بقای ما ضروری نیستند. شاید ویروس کرونا میخواھد بھ ما یاد بدھد چھ چیزی واقعاً اھمیت دارد.
۸. امیدواری ما
بھ نوعی، شاید مھمترین پرسش شما این نیست کھ در مواجھ با ویروس کرونا چھ امیدی دارید؟ زیرا عیسی آمد تا دربارۀ یک ویروس مھلکتر و مسریتر بھ ماه ھشدار بدھد – ویروسی کھ بھ ھر مرد، زن و بچھای حملھ میکند. ویروسی با مرگ جسمانی پایان نمییابد و مرگی ابدی را بھ ھمراه خواھد داشت.
طبق سخن عیسی، گونۀ انسان در معرض یک زکام ھمھگیر بھ نام گناه است. در مواجھ با این ویروس چھ امیدی دارید؟ داستان کتاب مقدس داستان خداوند است کھ وارد این دنیای آلوده بھ ویروس گناه شد. در میان مردم بیمار زندگی کرد، در حالی کھ لباس محافظ مواد شیمیایی بر تن نداشت، از ھمان ھوایی نفس کشید کھ ما نفس میکشیم، از خوراکی خورد کھ ما میخوریم، در تنھایی ُمرد، از مردم محروم شد و بھ دور از پدر آسمانیاش بر صلیب رفت – ھمۀ آنچھ کھ برای این جھان بیمار انجام داد، پادزھری است کھ برای ویروس گناه آورد تا ما را شفا بدھد و حیات جاودانی ببخشد.
سخن او را بشنوید: :عیسی بھ او گفت، "من قیامت و حیات ھستم، کسی کھ بھ من ایمان بیاورد، حتی اگر بمیرد، حیات خواھد داشت. ھر کسی کھ زنده باشد و بھ من ایمان بیاورد، ھرگز نخواھد مرد، آیا این را باور میکنی؟ )یوحنا -۲۵:۱۱ ۲۶(
نویسنده: مارک اُ ِدن – Mark Oden ترجمھ شده در خدمات مکاشفھ منبع: The Gospel Coalition
درباره این سایت